Hoe het allemaal begon

Bij iemand die een bepaald lichaam al heeft bereikt lijkt het vaak allemaal vanzelf te gaan. Het lijkt alsof diegene gewoon geluk heeft en er vanzelf zo uit is komen te zien, “hij zal wel gewoon goeie genen hebben”. Mensen die dit nog niet hebben bereikt gebruiken dit al snel als excuus om zelf niks aan hun lichaam te gaan doen en denken dit ‘droomlichaam’ toch nooit te kunnen bereiken. Niets is echter minder waar, want op een enkeling na moet iedereen kei- en keihard werken om een goed lichaam te bereiken. 

 

Ja, dat lees je goed, ook coaches die andere mensen helpen naar hun doel hebben keihard hun best moeten doen om er zo uit te komen zien. Ook coaches die gespecialiseerd zijn in voeding en training zijn niet in shape geboren, maar hebben dit bereikt door veel kennis te vergaren, deze toe te passen op hun eigen situatie en vervolgens consistent en hard te werken.  

 

Vandaag neem ik jullie mee met mijn verhaal. Nu wil ik totaal niet zeggen dat ik zo’n goed fysiek heb waarmee ik zo het podium op zou kunnen stappen, daarvoor zie ik zelf bijvoorbeeld al genoeg tekortkomingen als symmetrie en proporties van verschillende spiergroepen. Maar dat betekent niet dat ik m’n eigen lichaam in de afgelopen jaren niet enorm heb zien transformeren. Van een vetpercentage waarmee ik op het strand m’n shirt amper uit durfde te doen, tot een shape waarmee ik niet heel ver meer van wedstrijdconditionering af zat. Maar laten we bij het begin beginnen!

Terug naar het begin

We gaan even terug naar begin 2012, het punt waarop voor mij een hele hoop ging veranderen. Op dat moment trainde ik al een jaar of 2, soms wat serieuzer, meestal wat minder. Vooral voeding was nog van ondergeschikt belang, deels door een gebrek aan kennis, anderzijds door een gebrek aan motivatie en prioriteiten op andere dingen. Feit bleef dat ondanks ik trainde, dit niet te zien was, omdat m’n vetpercentage veel te hoog was.

 

Een jaar ervoor, in 2011, woog ik op het zwaarst 105 kilo met een vetpercentage van +25%. Ik had toen al wel een poging gedaan om af te vallen door middel van heel veel cardio met daarnaast wat krachttraining. Ondanks dat ik wel afviel, kwam ik er niet beter uit te zien. Op dat moment snapte ik er niks van, maar een aantal jaar verder is het maar al te logisch.

 

Toen ik in 2012 tijdens mijn opleiding Sport, Gezondheid en Management een huidplooimeting gedaan kreeg en hieruit bleek dat ik op een vetpercentage van 22% zat, was de maat vol. Het klopte voor mezelf gewoon niet dat ik een sportopleiding deed, maar mijn lichaam hiervoor totaal niet representatief was. Tijd om het roer om te gooien dus! Door enorm veel zelfstudie en vooral het boek ‘Burn the Fat, Feed the Muscle’ van Tom Venuto kreeg ik veel meer besef over het belang van goede voeding en hoe zwaar dit meeweegt in het totaalplaatje. Ze zeggen weleens dat dieet voor 80% je uiterlijk bepaalt, terwijl training de overige 20% is. Alhoewel dit misschien iets overdreven is, klopt het wel dat je zonder goede voeding kansloos bent.

 

Na veel lezen was het tijd om voor mezelf een plan samen te stellen. Dit was na een tijdje gelukt en maandag 5 maart 2012 was dan de dag aangekomen dat ik van start ging met m’n nieuwe dieet. Terugblikkend hierop was dit dieet achterlijk streng en totaal onnodig, maar op dat moment wist ik niet beter. Denk bijvoorbeeld aan 0,0 variatie in je voeding en iedere dag een avondmaal van 300 gram broccoli en 300 gram witvis, dan kun je wel raden wat voor pretje het was… 😉

 

Het positieve? Ik begon resultaat te zien, en snel! Na niet meer dan 6 weken zag ik voor het eerst in mijn leven op mijn buik iets wat moest lijken op een sixpack. Dit zorgde natuurlijk voor een enorme drive en we bleven stug doorgaan, met wekelijks zelf uitgevoerde huidplooimetingen om te kijken of er nog wel wat veranderde. In week 12 was het echt al een wereld van verschil en door daarna nog 4 weken het onderste uit de kan te trekken eindigde ik na 16 weken op een vetpercentage van 9,03%! Iets wat jarenlang als een onmogelijke taak leek, was in slechts 16 weken werkelijkheid geworden!

 

Hieronder zie je de transformatie van begin tot eind. 

Hoe m’n voeding eruit zag? Het belangrijkste onderdeel voor mij was Carb Cycling. Een fancy term om te zeggen dat je koolhydraat inname van dag tot dag wisselt. Destijds was dit een volkomen willekeurige opzet van 3 dagen laag, 1 dag hoog. De rationale hierachter was dat iedere 4e dag een hoge dag zou zorgen voor het resetten van je metabolisme. Achteraf blijkt dit achterhaald te zijn en zijn er veel betere opties om carb cycling (of liever wisselende calorie-innames) toe te passen. Maar toch, ondanks dat het toen veel zwaarder was dan eigenlijk nodig, heeft het wel goed gewerkt.

Het behoud

Sinds ik voor het eerst echt ‘droog’ was geworden, is dit nooit meer teruggevallen naar mijn beginsituatie. Waar ik voorheen hooghield dat ik gewoon van nature snel dik werd, bleek mijn voedingspatroon dan toch echt de boosdoener. Het was namelijk niet alleen in het weekend vette hap en veel alcohol, maar ook doordeweeks waren er talloze ongezonde gewoontes die ‘normaal’ waren geworden.

 

In de jaren erna is mijn drang naar het vergaren van kennis gelukkig niet opgehouden. Zo leerde ik steeds meer over voeding, training, dieetmethodes en noem maar op. Gaandeweg ben ik erachter gekomen dat veel principes die ik tijdens mijn eerste cut (dit is een periode van vetverlies, de tegenhanger is een ‘bulk’, een periode van spiermassa opbouwen) had gehanteerd eigenlijk veelste overdreven waren en het lang niet altijd zo nauw komt. Een greep uit mijn bevindingen:

 

-          Het is echt niet nodig om al je vlees/vis te koken of zelfs maar met een milliseconde PAM spray klaar te maken. Bakken in bijv. kokosolie kan weinig kwaad.

-          Kruiden en zelfs zout zijn niet de vijand. Voorheen dacht ik dat het vasthouden van vocht ook je vetverlies kon tegenhouden.

-          Fructose en Lactose, de suikers uit fruit en zuivel, bevatten geen magische eigenschappen die je vetverlies beperken. Dit was een veel voorkomende mythe die ik zelf een 4-tal weken heb getest, zonder duidelijk resultaat

-          Cardio is niet heilig. Een jaar of 2 na mijn eerste cut heb ik exact hetzelfde resultaat bereikt, maar dan zonder ook maar een minuut cardio. Mijn spiermassa was zelfs hoger dan voorheen. Cardio heeft dus geen unieke vetverbrandende eigenschappen die je niet met voeding kunt bereiken.

-          Intermittent Fasting is een prima manier om een energietekort te creëren, maar biedt daarbuiten geen bijzondere voordelen.

 

 

Dit zijn slechts een aantal van de dingen die ik de afgelopen jaren uitvoerig heb getest en waarmee ik een aanpak voor niet alleen mezelf, maar ook voor anderen heb kunnen verbeteren.

Terug naar het heden

Na jarenlang informatie vergaren denk je op een bepaald moment het meeste wel te weten. Veel artikels die je leest zijn slechts een herhaling van wat je al weet en voegen weinig toe. Een uitzondering daarvan was Bayesian Bodybuilding van Menno Henselmans. Een volledig wetenschappelijk onderbouwde methode op het gebied van alles rondom gezondheid, voeding, training en leefstijl.

 

Na al veel zelfstudie op dit gebied, ben ik begin 2016 de Bayesian PT Course gaan volgen en na een halfjaar heb ik deze Cum Laude afgerond. En het is een understatement om te stellen dat deze course een schat aan informatie heeft geboden. Veel informatie was bekend, maar ook heel veel informatie heeft nieuwe inzichten gebracht. Het heeft me nog beter geleerd dat er geen 1 size fits all schema bestaat, maar dat variatie per sé ook niet superieur is. Het beste schema is een combinatie van deze 2 werelden. Een geoptimaliseerd plan afgestemd op oa training status, leefstijl, herstel, leeftijd, geslacht en nog tal van andere variabelen.

 

 

Deze informatie heb ik vorig jaar meegenomen tijdens mijn eigen cut welke ik gelijktijdig met Bernice haar eerste wedstrijdvoorbereiding, voor de Enercup, heb gedaan. In deze 22 weken was er vanalles anders dan hoe ik het eerder had gedaan. Niet alleen trainde ik dagelijks, maar ik at ook nog eens (veel) meer dan ik gewend was tijdens het cutten. In plaats van dat mijn kracht kelderde, werd ik tot aan de laatste week sterker! En om het af te toppen heb ik mijn all-time laagste vetpercentage van 6,41% bereikt!

Wees niet bang voor de eerste stap!

De belangrijkste boodschap die ik je met dit alles mee wil geven is dat je nooit jezelf naar beneden moet praten. Nee, mensen met een goed lichaam hebben dit ook niet gratis gekregen bij hun boodschappen, zij hebben er ook keihard voor gewerkt. Het enige wat jij moet doen om dit ook te bereiken is die eerste stap zetten. Als je die eerste stap eenmaal hebt gezet gaat er een wereld voor je open.

 

 

Wees dus niet bang om lef te hebben, die stap te maken en te blijven werken, leren en verbeteren. Pas dan kun je verwachten dat je ook dat resultaat gaat krijgen waar je zo lang van hebt gedroomd. Toen ik ruim 5 jaar geleden in de spiegel keek had ik ook niet verwacht dat ik slechts 16 weken later een totaal ander lichaam zou hebben, maar door er keihard voor te werken en je doel niet uit het zicht te verliezen is het me toch gelukt!

 

If you always do what you’ve always done, You’ll always get what you’ve always got”

 

-Ronnie Coleman

 

Heb je naar aanleiding van dit verhaal vragen die je wil stellen of ben je geïnspireerd en wil je zelf een geweldig resultaat neerzetten? Klik dan even op onderstaande button en stuur me een bericht!

 

Mathias.